De architect aan het woord

30 april '20

'Dit is zo'n machtig mooie, natuurlijke plek. De nieuwe woonwijk ligt echt midden in dit prachtige landschap straks. Voor elk buurtje hebben we veel aandacht voor inpassing in die natuur. Daarom gebruiken we vormen en kleuren uit de omgeving. Zo passen de woningen aan het begin van de wijk bij het oude dorp Hoevelaken. En de woningen in het veenweidegebied verdwijnen in de verte in een heiïge fata morgana.' Daniel Didden, ontwerper bij Mulleners + Mulleners Architecten is lyrisch over de nieuwe wijk. 'Mensen gaan hier in een veenlandschap wonen in plaats van dat het groen hen omringt.'

Sjiek herenhuis van de landheer

30 april '20

'Onderdeel van het ontwerpproces voor Woonpark Hoevelaken is een uitgebreide kleurenstudie die we samen met Het Kleurbureau hebben gemaakt. Dit hebben we gedaan om het plan optimaal in te bedden in de omgeving. De studie richtte zich op de oudere woningen in het dorp en op de kleuren van de aanwezige natuur. Bijzonder is het zicht in de verte en het gevoel dat dat oproept. Voor het zuidelijk deel, de verlenging van het oude dorp, hebben we nagedacht over wat voor soort vormen en woningen hier passen, die aansluiten op het oude landgoed Hoevelaken. Dit oude landgoed ligt net als het dorp op zandgrond en is bijzonder bosrijk. Het oorspronkelijke lintdorp hebben we zijdelings vergroot met een nieuw ensemble. Langs de “poortwoning” aan het begin van het buurtje rij je via de oprijlaan naar een nieuw landhuis. Een echt herenhuis, met een u-vorm en symmetrische vleugels, passend bij het idee van tweede landgoed. Op weg hiernaartoe kom je langs mooie boerenwoningen, gras en een boomgaardje. Dit sjieke herenhuis met erf vormt het historische anker waar de buurt aan is gekoppeld. Het legitimeert de nieuwe wereld die we scheppen, en oogt alsof het er al een paar honderd jaar staat.'

1
2
3
image alt

Vrolijk boerendorp

'Bij het landhuis van de landheer horen ook de woning van de boer die het land pachtte, boerenschuren, het huis van de knecht, hooibergen en dergelijke. Deze maken we natuurlijk niet letterlijk, maar de woningen in Het Erf (het zuidelijke deel van de nieuwe wijk) refereren hieraan, zowel in vormen als in kleuren. De 'hooiberg' is een woning met veel glas op de begane grond, een ranke toren van donkerbruin hout alsof het geteerd is, en met een dak met rode dakpannen. De vormen van de rijwoningen relateren aan de schuren en hebben de aardse kleuren van het oude dorp, met donkere gevels, witte kozijnen met groene luiken in Nederlandse boerentraditie. De woningen zijn hoofdzakelijk eenlaags met lage kappen, waardoor ze opgaan in de groene omgeving. Sommige woningen hebben donkere houten gevels (alsof ze geteerd zijn), andere gevels zijn opgetrokken met bonte, vrij donkere en grove bakstenen. Rieten kappen en rode dakpannen zijn net zichtbaar boven het groen. De bloembakken aan de vensterbanken misstaan hier niet. Het is een gevarieerd groepje woningen dat door luiken en groen doet denken aan een vrolijk en fris boerendorpje midden tussen bomen rond een gezellig, gemeenschappelijk groen boerenerf.'

image alt

Opstaan uit de mist

'Achter het herenhuis is de overgang naar het weidse veenweidelandschap. Bij een vijver komen grote villa’s. De ronde vormen van het park worden bij het herenhuis begeleid door een “crescent”, een gebogen wand van statige, gelijksoortige woningen. Het landschap is hier weids en licht van kleur, de woningen zijn in het noordelijke deel heel licht, waardoor het lijkt alsof ze verdwijnen in een mist, een heiïge lucht zoals je die vroeg in de morgen ziet vlak boven het weiland. Witte, gele, lichtroze vlekken lijken in de verte op te rijzen uit het gras. Een ijle fata morgana. Zo maken we de overgang naar het weidegebied erachter zachter en trekken het gevoel van de natuur de wijk in. De opzet van het plan oogt hier royaler en statiger. De woningen hebben hoofdzakelijk twee verdiepingen en een kap, de deuren en ramen zijn hoger en groter, veel woningen zijn wit gestuct of geschilderd, andere hebben een lichte bakstenen met witte accenten. Er zijn torentjes, veranda's, erkers, versieringen, een rijke detaillering. De woningen verdwijnen niet alleen in het landschap door de kleuren, maar ook doordat het landschap heel open is gelaten. Geen hekken maar hagen rondom de woningen, waartussen het wuivende gras tot aan de huizen doorgroeit. En overal weidevogels. Het is boerenland en dat blijft het.'

  Naar het Landgoed
  Naar het Erf